“Türkler adsız doğar. Ancak kazandıkları başarılarla, zaferlerle adlarını kendileri kazanırlar. Sen soyadını kendin kazandın. Akıncılık yaptın. Çok başarılı bir hizmet verdin. Bence Akıncı soyadını almalısın.”
Mustafa Kemal Atatürk bu sözleri, Yunan İşgali’ne karşı Manisa Demirci’de sivil halktan oluşturduğu “Akıncı” müfrezeleri ile düşmana kayıplar verdiren ve Anadolu’nun işgalini geciktiren Demirci Kaymakamı İbrahim Ethem Bey’e söyledi.
Demirci Kaymakamı İbrahim Ethem Bey de bu sözlerden sonra soyadını “Akıncı” olarak değiştirmiştir.
Geçen yıl 8 Temmuz 2020 günü Manisa’nın Demirci ilçesine gittiğimde İbrahim Ethem Akıncı ve Demirci Akıncıları ile ilgili çok şey dinledim, düşmana karşı savaştıkları alanları ziyaret ettim.
Demirci Kaymakamı İbrahim Ethem Bey
Manisa’nın Demirci ilçesinden, 15 Temmuz darbe girişimi ile ilgili bir konuşma yapma konusunda davet alınca çok sevindim. “Akıncıların” yurduna gidecek, 15 Temmuz’u anlatacaktım.
Bana göre Demirci, 15 Temmuz’u en iyi anlatacağım yerdi. Neden böyle düşündüğümü özetleyeyim:
15 Mayıs 1919’da İzmir ile başlayan Yunanistan işgali adım adım ilerliyordu. Ve bu işgale ilk tepkileri verenlerden birisi de Manisa’da sivil halkın oluşturduğu müfrezelerdi.
Başlarında da 1920’de Demirci Kaymakamı olarak atanan İbrahim Ethem Bey vardı.
Güreşçi Parti Mehmet Pehlivan, Gördes kızı Makbule, Halil Efe gibi isimler müfrezeleri yönetiyordu.
15 TEMMUZ’DA AKINCI RUHU
Tıpkı Osmanlı’nın “Akıncıları” gibi düşmanı vur-kaç taktikleriyle şaşırtıyor, kayıp verdirip hareket kabiliyetini düşürüyorlardı. Sadece bir hatta değil geniş bir bölgede hareket ediyorlardı. İstiklal Savaşı’nda “Akıncılar Bölgesi” olarak adlandırılan ve Demirci, Gördes, Selendi, Simav, Kula, Sındırgı, Bigadiç’in dağlık kısmını içine alan alanda sürekli saldırılar gerçekleştirdiler.
Nereden çıkacakları belli olmuyordu, tıpkı “Akıncılar” gibi vurup bir sonraki saldırıya hazırlık yapıyorlardı. Balıkesir, Uşak, Denizli, Manisa, Kütahya, İzmir hatta Çanakkale’ye kadar uzanan, Ege ve Marmara kıyılarında son bulan 29 ilçe ve 7 vilayette mücadele ettiler. Düşmanla 60 defa çarpıştılar; 787 düşman askerini öldürdüler, 151’ini yaralayıp, 190’ını da esir aldılar. Aynı zamanda iç isyanların bastırılmasında rol oynadılar. Ankara’ya istihbarat sağladılar. Düşmanın telefon ve telgraf hatlarını keserek, birçok köyü yağmadan, yakılmaktan ve yıkılmaktan kurtardılar.
İşte, beni davet eden Demirci ilçesi böylesine önemli bir yer, İbrahim Ethem böylesine kahraman bir şahsiyetti. Nitekim, İbrahim Ethem Bey’e, TBMM tarafından 1924 yılında İstiklal Madalyası verildi. 11 Mayıs 1950’de vefat eden İbrahim Ethem Akıncı, sonraki yıllarda Yozgat, Siirt, Ağrı, Samsun, Malatya ve Balıkesir’de valilik yaptı. Nereden ve kimden bahsettiğimi anlatabildim sanırım. 15 Temmuz’u da en iyi anlatabileceğim ve söylediğimin en iyi anlaşılacağı yer olarak Demirci’yi görmem boşuna değildi. Nasıl ki, Demirci halkı Yunan işgaline direndiyse, Türk halkı da 15 Temmuz FETÖ ihanetine öyle direnmişti; yer, zaman, olaylar, kişiler farklı ama ruh aynıydı.
FAHRİ “DEMİRCİ AKINCISI” OLARAK...
Bugün köşemi Demirci Akıncıları’na ayırmamın iki sebebi var. Birincisi, yarın yani 11 Mayıs günü o “Akıncı Ruhu”nu canlandıran kahramanlardan İbrahim Ethem’in vefatının 71’inci yıldönümü. Ona ve beraber mücadele verdikleri Demirci Akıncıları’na Kurtuluş Savaşı’nda gösterdikleri kahramanlıklar dolayısıyla ne kadar minnet duysak, dua etsek azdır. Demirci’de Akıncı ruhunu yaşatmak için bir de dernek kuruldu. Demirci’ye gittiğimde beni dernek binasına davet eden Başkan Hüseyin Kıncı’nın bir sürprizi vardı. Kuruluşunu henüz tamamlamış, Demirci Akıncıları Derneği’nin 1 No’lu üyesi olmamı teklif etti. Büyük bir onurla imza attım üyelik defterine. Dolayısıyla bu satırları bir fahri “Demirci Akıncısı” yazıyor diye de kabul edebilirsiniz. Elbette ben onların talep ve isteklerinin kamuoyuna duyurulmasında aracılık edebileceğimi düşünerek, sorumluluk duygusuyla attım imzamı.
BATI CEPHESİ MÜJDE BEKLİYOR
Demirci ilçesi, uzun yıllardır, Kurtuluş Savaşı’nda mücadele vermiş illere ve ilçelere yapıldığı gibi kendilerine de “İstiklal Madalyası” verilmesini bekliyorlar. Güney cephesinde mücadelelerin gerçekleştiği Gaziantep, Kahramanmaraş, Şanlıurfa ile Anadolu’nun kuzeyinde lojistik destek veren İnebolu İstiklal Madalyası ile onurlandırıldı. Demirci’ye verilecek olan İstiklal Madalyası ülke çapında yapılan bir mücadelenin Batı cephesindeki takdiri olacak. TBMM’de grubu bulunan tüm partilerin Manisa milletvekilleri de bu konuda ortak yazılı öneriler sundular. Demirci halkı Türkiye Büyük Millet Meclisi’nden bu konuda çıkacak kararı ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’dan madalya müjdesini bekliyor.
Yorum Yazın